tradukoj: be bg de en fr he hu it nl pl ru

^*scen/o [1]

sceno

1.

Emociiga aŭ interesa vidata okazo: instrua, neforgesebla, naŭza sceno; la sola efektive erotika sceno de la libro [2].

a)

Senrompa agado de samaj rolantoj, subparto de teatra akto: muta (senparola) sceno^Z; la [...] reĝisoro sukcese kreas suspenson ekde la unua sceno [3].

b)

Figurado de homoj en tipa situacio: vi tie trovas vere altvaloran vazaron kun la ŝatataj ĉasoscenoj, kiajn oni vidas sur malnovaj gobelenoj aŭ sur anglaj gravuraĵoj [4]

2.

scenejo oni aŭdas pafojn post la sceno^Z; ĝi neniam estis donata sur la sceno^Z; la tutan scenon li dronigus per siaj larmoj^Z; (figure) mia persono tute foriras de la sceno^Z (malaperas).

scenaro

Skizo de teatraĵo aŭ kinaĵo, prezentanta la rolulojn, lokojn, situaciojn, ĉefajn scenojn: (figure) advokato [...] deklaris, ke la saman scenaron uzis la polico antaŭ du jaroj [5].

scenaristo

Verkisto de scenaroj: – La generaloj – rekte enhakiĝis en la disputon la scenaristo Gluĥarjov [6].

scenejo

Loko, kie aktoroj ludas: Semplejarov propraokule vidis la magiiston sur la scenejo [7]; (figure) tiu okazo ŝovis la demandon pri Esperanto en la antaŭan scenejon. sceno ²

enscenigi

surscenigi aŭstraliaj helhaŭtuloj enscenigis Freeman, aborigen-devenan, kvazaŭ ili kritikus [...] la pasintecon de sia lando [8].

surscenigi

Ĉion aranĝi por ludado de teatraĵo aŭ kinaĵo ĝis efektivigo: la baleto „La konsekro de la printempo“ [...] surscenigita en Parizo en 1913 [9]. enscenigi

surscenigisto

Kunordigisto de drama prezento, gvidanta aktorojn kaj aliajn: teatraĵo [...] devas elmetiĝi al kompetentuloj – aktoroj, reĝisoroj, surscenigistoj [10].

surscenigo

Aranĝo kaj efektiva ludado de teatraĵo aŭ kinaĵo.