tradukoj: be bg cs de en es fr hu ku nl pl pt ru tp tr

^*edz/o [1]

^*edzo

Viro laŭleĝe ligita kun alia homo por kunvivado kaj fondo de familio: sed al sia edzo Nabal ŝi nenion diris [2].

edzino

Virino laŭleĝe ligita kun alia homo por kunvivado kaj fondo de familio: Reĥabeam prenis al si kiel edzinon Maĥalaton [3]; edzo kaj edzino estas geedzoj.

edzigi

1.

Fari iun edzo per laŭleĝa aŭ religia ligo: la gepatroj edzigis la filon^B; se li estas edzigita, tiam lia edzino eliru kune kun li [4].

2.

Doni kiel edzon: la familio volis edzigi lin al unu kuzino, kies firma karaktero estis bone konata [5].

edziga

1.

Rilata al edzigo: edziga promeso^Z.

2.

(evitinde) Geedziĝa: edziga ceremonio^Z, formulo^Z, ringo^Z.

edzinigi

1.

Fari iun ies edzino per laŭleĝa aŭ religia ligo: tial la onklino konstante paroladis: al Eminjo mi donos bonan edukon kaj poste mi ŝin bone edzinigos... [6]; ŝiaj gepatroj volis ŝin edzinigi kun alia persono [7]; li havis tridek filojn, kaj tridek filinojn li edzinigis eksteren, kaj tridek filinojn li prenis el ekstere por siaj filoj [8]; prenu edzinojn por viaj filoj kaj edzinigu viajn filinojn, por ke ili nasku filojn kaj filinojn [9]; Temistoklo edzinigis sian filinon je homo tre bona, sed malriĉa [10]; „Kaj la plej alta konsilantaro de la tiraj pastroj?... “ ‐ „Ĝi povas nur edzinigi min...“ [11].

2.

Edziĝi al iu: donu mian edzinon Miĥal, kiun mi edzinigis al mi per cent prepucioj de Filiŝtoj [12]; memkompreneble mi edzinigis ŝin al mi [13]; mi edzinigis al mi tri reĝidinojn de orientaj regnoj [14].
Rim.: Tia uzo postulas malimplican refleksivan komplementon: edzinigi iun al si, kaj povas havi aktivan, eventuale eĉ iom perfortan nuancon. Pli normala dirmaniero estas la pli simpla „edziĝi al iu“ aŭ (pli bone) „sin edzigi al iu“.

edziĝi

Iĝi edzo: la reĝido ... forkondukis ŝin al la palaco de sia patro ..., kie li edziĝis je ŝi [15].

edziniĝi

Iĝi edzino: ŝi edziniĝis kun sia kuzo [16].

edziĝo

1.

Laŭleĝa ligo de du homoj: edziĝo laŭ koro, laŭ la kvanto da oro [17]; fari edziĝopeton al knabino^Z (mano); edziĝo pro amo flamanta al sako sonanta [18]; malsamranga edziĝo (mezalianco); edziĝofesto [19].

2.

Sakramento, kiu sanktigas la unuigon de viro kun virino kaj havigas al ili dian helpon por kristane vivi.

edzeco

Stato de geedzoj: la ligo de edzeco^Z.

edzeca

Rilata al edzeco: edzeca juro; edzece feliĉa; edzeca (laŭleĝa) infano.

geedziĝi

Iĝi geedzoj: ne gravas kiom malproksimaj ili estas, ... fine ili havas la ŝancon geedziĝi [20]. interedziĝi, kunedziĝi

eksedziĝi

Laŭleĝe rompi la edziĝan ligon.

interedziĝi^Z

geedziĝi interedziĝi kun iu^Z.

kromedzino

En pluredzina moro ĉiu plia edzino, kun malpli alta oficiala rango ol la unua edzino: ĉiu ja scias, ke mi estas naskita de kromedzino [21].

kunedziĝi

geedziĝi

novedzo

Ĵus edziĝinta viro.

novedzino

Ĵus edziniĝinta ino: „Kisu la novedzinon!“ Vilcjo tondris, kaj Sturges Owen ne havis la forton malobei [22]

novgeedzoj

Ĵuse geedziĝinta paro: du monatojn post tio la novgeedzoj forveturis el Ruslando [23].

pluredzeco

1.

Havo de pluraj edzoj samtempe; poliandrio¹: kvankam multaj sektoj subtenas pluredzinecon, ili ne subtenas pluredzecon [24].

2.

(evitinde) poligamio pluredzeco estas geedza praktiko, kie unu persono havas pli ol unu edzon aŭ edzinon samtempe [25].

pluredzineco

Havo de pluraj edzinoj samtempe; poliginio¹: pluredzineco ekzistas en muslimaj landoj [26].

plurgeedzeco

poligamio la katolikisma eklezio permesas la edzecon de pastroj kaj la plurgeedzecon de konvertitoj en esceptaj okazoj [27].

provedziĝo

Tempo de seksa kunvivado antaŭ la geedziĝo.

senedzeco, senedzineco

fraŭleco

  Eviti la cirklon : senedz(in)eco = frauxleco = needzeco... 
  [MB]