tradukoj:
be cs de en es fr hu it nl ru tp
*son/i [1]
*soni
(ntr)
- 1.
-
Estigi aŭdeblan aervibradon:
barelo malplena sonas plej laŭte
(tiu plej fanfaronas, kiu malplej meritas)
[2];
ĉe la ronda tablo du tondiloj sonis akre
[3];
sonis tamburoj kaj flutojB;
en la radianta aero la birdoj sonisB;
la horloĝo sonis tri kvaronojn
[4];
denove eksonis krakojZ;
eksonis vokoK;
eksonis rapidaj paŝoj
[5];
tiu ĉi frazo estas nur bele sonanta
kolekto da vortojZ;
aplaŭdoj tondre rulsonis tra la plenega salono.
brui - 2.
-
Aŭdeble iel esprimiĝi:
en la malaltaj tonoj de lia voĉo sonis
kvazaŭ malkontenteco
[6];
denove sonos en la urbo la lingvo de Zamenhof;
tiu ĉi sama peco en stilo esperanta sonus
tiamaniereZ...
sono
-
Aŭdebla aervibrado:
harmoniaj sonoj;
movi sensone la lipojnZ.
Rim.:
Kontraste al bruo, sono
prefere havas muzikan altecon.
*bonsoneco

Kvalito de tio, kio agrable sonas aŭ kunsonas:
oni prenas ordinare la purajn radikojn, sed, se la bonsoneco
aŭ
la klareco postulas, oni povas ankaŭ preni la tutan vorton
[7].
resoni
(x)
-
Resendi la sonon:
kia sono, tia resono
[8];
l' aero resonis de bruo terura;
nur eĥo senanima resonadis miajn plendojnZ;
la impresoj de tiuj tagoj ankoraŭ resonas
eĥe en niaj animoj;
„bonan nokton“ resonigis la amasetoK;
liaj verkoj trovas varman resonon en la
koroj de la legantoj
eĥi
resonado
- 1.
-
malforta eĥo, resendo, reflekto de brila sono:
la malgranda birdo ... tiel laŭte kantis, ke oni
aŭdis
resonadon
[9].
- 2.

resonanco
resonilo

Aranĝaĵo por estigi
resonadon:
- a)
-
Malplena kamero kies dimensioj ebligas estigon de akustika
aŭ elektromagneta
resonado:
ĝi (la katodo) estas ĉirkaŭingita per
kupra anoda bloko, kaj en tiu anod-ringo situas resoniloj
[10].
- b)
-
Elektra cirkvito aranĝita tiel ke elektra oscilado de
dezirata frekvenco atingu maksimuman amplitudon.
postsoni
Plu soni post la ĉesigo
de la impulso estiginta la sonon.
sonori
supersoni
(tr)
-
Soni pli laŭte, pli aŭdeble ol io alia:
ili baldaŭ estis supersonataj de laŭta knarado de neĝo sub
la glitveturilo
[11].
sonanto
Silabiga parolsono.
kvazaŭvokalo,
likvido,
nazalo,
silabo,
vokalo
sonsento
Homa kapablo rekoni muzikajn sonojn sen instrumento.
absoluta sonsento,
relativa sonsento.
absoluta sonsento
Homa kapablo rekoni absolutan alton de pura muzika sono
(tono, senrilate al aliaj tonoj).
Rim.:
Do, tio ne estas sinonimo por „perfekta
sonsento“;
oni povas havi
malbonan absolutan sonsenton.
Fakte, por muzikisto pli gravas la
relativa
sonsento.
relativa sonsento
Homa kapablo rekoni malsimplajn muzikajn sonojn
(intervalojn kaj akordojn).
tradukoj
anglaj
~i:
sound;
re~ado 1.:
resonance;
re~ilo a:
cavity resonator, resonating chamber;
re~ilo:
resonator;
absoluta ~sento :
absolute pitch;
relativa ~sento :
relative pitch.
belorusaj
re~ado 2.:
рэзананс.
ĉeĥaj
~i:
znít;
absoluta ~sento :
absolutní sluch.
francaj
~i:
sonner;
~o:
son (audible);
bon~eco:
euphonie;
re~ado:
résonance;
post~i:
se réverbérer
(son);
super~i:
couvrir (un autre bruit).
germanaj
~i:
Ton, Laut;
re~ado 2.:
Resonanz, Widerhall, Nachhall;
absoluta ~sento :
absolutes Gehör;
relativa ~sento :
relatives Gehör.
hispanaj
~anto:
sonante.
hungaraj
~i:
hangzik, szól;
~o:
hang;
re~i:
visszhangzik, rezonál;
re~ado 1.:
rezonancia;
re~ado 2.:
rezonancia, együttrezgés;
re~ilo:
rezonátor;
post~i:
utánhangzik, utánzeng;
~anto:
magánhangzó;
~sento:
hallás;
absoluta ~sento :
abszolút hallás;
relativa ~sento :
relatív hallás.
italaj
~i:
suonare;
~o:
suono;
bon~eco:
eufonia;
re~i:
rimbombare, riecheggiare, risonare, risuonare;
re~ado 1.:
rimbombo, risonanza (riecheggio);
re~ado 2.:
risonanza;
post~i:
riverberare;
super~i:
coprire (di suono);
~sento:
orecchio> musicale;
absoluta ~sento :
orecchio> assoluto;
relativa ~sento :
orecchio> relativo.
nederlandaj
~i:
klinken;
~o:
klank, geluid;
bon~eco:
welluidendheid, eufonie;
re~i:
weerklinken;
re~ado 1.:
resonans;
re~ado 2.:
weerklank, resonantie;
~anto:
klinker, sonant;
~sento :
gehoor;
absoluta ~sento :
absoluut gehoor;
relativa ~sento :
relatief gehoor.
rusaj
~i:
звучать;
~o:
звук;
bon~eco:
благозвучие, эвфония;
re~i:
отдаваться (о звуке), резонировать, дать отзвук;
re~ado 1.:
отзвук;
re~ado 2.:
резонанс;
re~ilo b:
колебательный контур;
re~ilo:
резонатор;
post~i:
реверберировать;
~anto:
сонант;
~sento :
музыкальный слух;
absoluta ~sento :
абсолютный слух;
relativa ~sento :
относительный слух.
tokiponaj
~i:
kalama;
~o:
kalama.
fontoj
1.
E. Grosjean-Maupin: Plena Vortaro de Esperanto2.
L. L. Zamenhof: C. Rogister ed.: Proverbaro esperanta3.
Eliza Orzeszkowa, trad. L. L. Zamenhof: Marta4.
H. C. Andersen, trad. L. L. Zamenhof: Fabeloj, vol. 1, vojkamarado5.
B. Prus, trad. Kazimierz Bein: La Faraono, vol. 1, ĉapitro 24a6.
Eliza Orzeszkowa, trad. L. L. Zamenhof: Marta7.
L. L. Zamenhof: Fundamento de Esperanto, Ekzercaro, § 278.
L. L. Zamenhof: C. Rogister ed.: Proverbaro esperanta9.
H. C. Andersen, trad. L. L. Zamenhof: Fabeloj, vol. 3, kolo de botelo10.
Radioteknika artikolaro, SEC de UEA, 1984, ISBN 963-571-116-6, p. 2a11.
Ivan G. Ŝirjaev: Sen titolo, ĉapitro 24a
[^Revo]
[son.xml]
[redakti...]
[artikolversio:
1.27 2010/05/30 16:30:22 ]